กลับมาบ้าน ได้กลิ่นเหม็นๆ นึกว่าโมจิอึ

ที่ไหนได้ ทั้งอึ ท้องเสีย อาเจียน เต็มบ้านไปหมด

รีบทำความสะอาดแล้วพาโมจิไปที่ศรีวรา

ระหว่างทาง ก็ดูใจไป อย่างที่หลวงพ่อท่านว่า เวลาทุกข์มาถึง มักจะดูจิตได้ดี

 ไม่รู้จะปลงดี ว่าโมจิก็มีกรรมของมัน รึว่าจะคิดบวก ว่าเดี๋ยวก็หายไม่เป็นไรหรอก

วันนึง วันที่จะไม่ได้อยู่ด้วยกันก็ต้องมาถึงอยู่ดี ใครๆ ก็ต้องจากเราไปหรือไม่เราก็จากเค้าไปทั้งนั้น

วันนี้ก็เลยทำใจว่า เหมือนอยู่คนเดียว ไม่มีที่พึ่ง พาโมจิไปหาหมอ คุยกับหมอ กลับมาให้โมจินอนพัก ข้าวก็ยังไม่ได้กิน หิวชะมัด ถูบ้านอีกรอบให้สะอาด ไปอาบน้ำ แล้วก็มาเขียนบันทึกเอาไว้

วันหลังจะได้เตือนสติตัวเอง.

"ทุกคนต้องจากของที่รักที่ชอบใจทั้งสิ้น"

คนที่เลี้ยงสัตว์ทุกคนจะรู้ว่า เจ้าสิ่งมีชีวิตพวกนี้มันเข้าใจมนุษย์ได้อย่างน่าอัศจรรย์

ทั้งๆ ที่บางเรื่องเราก็ไม่ได้สอนมันเลยด้วยซ้ำ (ไอ้ที่สอนน่ะมักจะไม่่ค่อยยอมทำ)

สำหรับโมจิ เราได้ค้นพบว่าโมจิเข้าใจอะไรๆ ได้จากการที่ทำบ่อยๆ

เช่น ทุกวันเสาร์เช้า โมจิจะรู้ว่าจะได้ออกไปอาบน้ำ นอกบ้าน

พอเวลาเราบอกว่า แม่ไปละ โมจิจะตื่นเต้นวิ่งไปวิ่งมาพร้อมกับเห่าเพื่อบอกให้รู้ว่า หนูไปด้วย

บางทีก็วิ่งไปนอนบนที่นอน เพราะเมื่อก่อนเวลาจะไปไหนก็จะบอกโมจิให้ไปรอ อยู่บนที่นอน

ทั้งๆ ที่วันอื่น ที่เป็นวันทำงาน เวลาบอกว่าแม่ไปทำงานแล้วนะ โมจิก็จะรู้เรื่อง ไม่วิ่งตาม

อีกเรื่องก็คือ เวลานอน บางทีเวลาที่ไม่สบาย ก็จะแยกกันนอน

ถ้านอนห้องข้างล่าง โมจิก็จะเข้ามานอนด้วย (แม้ไม่ให้เข้ามาก็จะเกาประตูจนกระทั่งต้องมาเปิดให้จนได้)

นอนไปสองสามคืน พอคืนต่อๆ ไป ทำท่าจะไปนอน (คือปิดทีวี ปิดผ้าม่าน ปิดไฟ) โมจิก็วิ่งมารอที่หน้าประตูห้อง

เหมือนรู้ว่าจะได้เข้าไปนอนด้วยแล้ว แต่กลับแห้วเพราะวันนี้ไม่ได้นอนข้างล่าง

เวลาถามว่าเอากระดูกมั้ย โมจิก็จะหูผึ่ง พอเราลุกปุ๊บ โมจิก็จะวิ่งนำหน้าไปตรงที่ๆ เก็บกล่องใส่กระดูกเทียมไว้ พอถามว่า ทำยังไงก่อน โมจิก็จะนอนเรียบร้อย (ทั้งๆ ที่ไม่ได้พูดคำว่านอน)

เลี้ยงหมามันก็มีความสุขด้วยประการฉะนี้.

This time I painted Tulip.

Actually it is on a square plate but I cropped the photo into a cycle to have a different view.

Tulip

I also put the wild rose in a frame. 

สงสัยมานานแล้วว่าโมจิเป็นอะไรถึงได้เลียเท้าตัวเองเป็นประจำ

มักจะเลียใต้ฝ่าเท้า ตรงขาหน้า เลียจนเปียก (หรือไม่ก็จนน้ำลายหมดค่อยเลิกละมั้ง)

คุณแม่ก็เปลี่ยนอาหาร ให้ยา จนกระทั่งสรุปได้ว่า

โมจิเป็นหมามีปัญหา !!!!

เพราะว่าอยู่บ้านคนเดียว เลยไม่รู้จะทำอะไร ก็เลยเลียไปเรื่อยๆ 

คุณแม่ขอโทษ.... T_T

โมจิไม่ชอบให้กอดแรงๆ

แต่เกาท้องรับได้

แล้วก็ถ้าคุณแม่ไม่เล่น โมจิก็มักจะนอนเฉยๆ

แต่ถ้าจะไปเอาของที่โมจิกั๊กไว้อยู่มาเมื่อไหร่โมจิจะวิ่งหนีทันที

แล้วก็จะมาแย่งคืนไปให้ได้

วันนี้พาโมจิไปหาหมอที่ศรีวรา

โมจิเป็นแผลที่ก้น เนื่องจากเป็นเม็ดๆ แล้วคาดว่าคงคันเลยไปกัดๆ มัน

กินยา ทาเบตาดีนมาอาทิตย์นึงแล้วก็ไม่หายเลยไปหาหมอผิวหนังที่ศรีวรา

โชคดีไม่เป็นขี้เรื้อน น่าจะเป็นแบคทีเรีย แต่ค่อนข้างลึก หมอเปลี่ยนมาให้เป็นยาเม็ดแทน

ตอนไปรอหมอ มีเจ้าของหมาคนนึงมารับหมา หมาเค้าตายตอนเช้า

ร้องห่มร้องไห้ใหญ่เลย 

ก็เลยนึกถึงตัวเอง ถ้าโมจิตายไปก็คงเป็นแบบนี้เหมือนกัน

แต่หลวงพ่อก็คงบอกว่าโลกมันก็เป็นแบบนี้ เราเป็นทุกข์เพราะใจเราไม่ยอมรับมัน

ถ้าไม่ฝึกใจไว้เวลาความทุกข์มามันก็จะทุกข์มาก

ว่าแล้วก็น่าเขกกะโหลกตัวเองที่หมู่นี้ไม่ค่อยได้ปฏิบัติ T_T

โมจิมีอาการท้องเสีย เป็นครั้งเป็นคราว อยู่บ่อยๆ

อย่างน้อยก็เดือนละหน อาการเหมือนเดิมคือถ่ายเหลว มีมูกเลือดปน

ทำให้ต้องกินยาฆ่าเชื้อ อยู่ร่ำไป

ไม่ได้เขียนเรื่องของโมจิมาตั้งน้านนน

จริงๆ ไม่ได้เขียนเรื่องอะไรมาตั้งนานแล้ว เวลามีอะไรก็อยากจะเขียนอยู่แต่มันยุ่งไปยุ่งมาหรือไม่ก็มีงานอื่น priority สูงกว่า เลยไม่ได้เขียนทุกที

เค้าว่ากันว่า เมื่อไหร่ที่ลูก ได้เป็นพ่อเป็นแม่เองแล้ว จะเข้าใจลึกซึ้งถึงความรักที่แม่มีให้กับลูก ว่ามันมหัศจรรย์พันลึกขนาดไหน

ข้าพเจ้าไม่เคยเป็นแม่ มีแต่โมจิเป็นลูกที่ไม่ได้คลอดเอง แถมพูดก็ไม่ได้ได้แต่เห่า่ หรือไม่ก็จ๋อย มีอยู่สองอย่าง ไม่เคยบ่นว่าคุณแม่ หรือเรียกร้องใดๆ

ช่วงนี้โมจิกลับมาอยู่บ้านแล้ว หมอให้กินอาหารพิเศษสำหรับสุนัขที่มีปัญหาเกี่ยวกับลำไส้
โมจิไม่ค่อย enjoy แม้ว่าคุณแม่จะป้อนให้กินก็ตาม
หมอหน่อยแนะนำว่าให้ผสมซีซาร์ลงไป กลิ่นจะได้หอมๆ เดี๋ยวโมจิก็กินเอง

โมจิไม่สบาย ท้องเสียมาตั้งแต่วันศุกร์
งดน้ำ งดอาหารวันเสาร์ไป ก็หาย วันอาทิตย์ก็อึปกติ
แต่พอมาวันจันทร์ ก็ท้องเสียอีก คราวนี้อาเจียนมีเลือดปนออกมา อึก็มีมูกเลือดออกมา

April 28, 08

โมจิแม้จะอายุ 1 ขวบ 1 เดือนแล้วก็ยังสามารถเรียนรู้สิ่งใหม่ๆ ได้อย่างไม่น่าเชื่อ

เช่น เวลาบอกว่า โมจิ ใครมา ไปดูซิใครมา โมจิก็จะวิ่งหน้าเริ่ดไปที่ประตูแล้วก็เห่าๆ หรือไม่ก็วิ่งไปดูเฉยๆ ว่ามีคนมารึเปล่า โดนคุณแม่หลอกให้วิ่งเก้ออยู่หลายรอบ (หลังจากค้นพบว่าพูดจารู้เรื่อง)

March 09, 08

ความสวย ก็เป็นพิษได้เหมือนกัน

การที่โมจิมีขนยาวสลวยใครมาเห็นก็ชื่นชมนั้น ทำให้เวลาอาบน้ำ หรือเวลาฉี่ อาจเกิดความอับชื้นได้ ผลก็คือทำให้โมจิ คัน เกา ติดเชื้อ ผิวหนังอักเสบ จบลงด้วยการกินยา

August 15, 07

โมจิไม่ชอบมัดจุก เวลาโดนจับมัดจุกจะดิ้นไปดิ้นมา ทำให้จุกเบี้ยวทุกที วันนี้เลยได้เพลง จุกเบี้ยว

August 12, 07

เมื่อวาน อยู่ดีๆ ก็ได้ไอเดียใหม่ เรื่องชื่อลูกโมจิ ชื่อ ม่วนใจ๋ กะ เมียวโจ้

จะได้เป็นพี่น้องตระกูล ม.จ. (หม่อมเจ้า)

กำลังหาอีกชื่อ สำรองไว้ ใครมีไอเดียดีๆ ช่วยบอกด้วย

August 07, 08

สองวันที่ผ่านมานี้โมจิทำเรื่องประหลาดให้คุณแม่ 1 เรื่อง คือ โมจิสามารถถอดเสื้อที่ตัวเองใส่อยู่ได้ !?!? ไม่รู้ว่าทำอีท่าไหน เห็นอีกทีก็เสื้อมากองอยู่กับพื้นแล้ว

July 29, 07

เมื่อวานโมจิมีอันต้องไปหาคุณหมออีกแล้ว

เนื่องจากคุณแม่สังเกตเห็นตุ่มแดงๆ กับ สะเก็ดแถวๆ หน้าผากโมจิ

July 14, 07