จงลุกขึ้นเถิด

จะมีประโยชน์อันใดกับการมัวเพลินหลับนอน

ท่านยังเป็นผู้เร่าร้อนด้วยกิเลส

อันลูกศรคือตัณหาเสียบแทงแล้วดิ้นรนอยู่

แล้วจะมัวห่วงหลับนอนอยู่ทำไมเล่า

ท่านออกบวชด้วยศรัทธาอันใด

ก็จงเพิ่มพูนศรัทธานั้นเถิด

อย่าตกอยู่ใต้อำนาจของความหลับเลย ...

ข้างบนนี้คือข้อความที่เขียนติดไว้ที่ผนัง ของสวนพุทธธรรม

ไม่รู้นึกยังไงนึกจะไปป่าละอูขึ้นมา หลังจากไม่ได้ไปมา 7 เดือน ก็ไปซะเฉยๆ

ยกเลิกคลาสเรียนวาดรูป แล้วก็ไป คราวนี้กะไปให้ทันตั้งแต่รอบเช้า

เข้าพรรษานี้มีพระมาอยู่กับหลวงพ่อสิบกว่ารูป

โยมก็มาพอสมควร คล้ายๆ กับตอนเราไปหาหลวงพ่อปราโมทย์ได้ซักปีนึง คนก็มีประมาณนี้

หลวงพ่อท่านเทศน์เรื่องการเจริญสติให้ต่อเนื่อง

ฟังแล้วน้ำตาไหล ใจอยากไปบวชซะตั้งแต่ตอนนี้ที่ท่านยังอยู่ 

ไม่รู้จะมัวมาหาเงินหาเกียรติอยู่ทำไม หาได้จนพอแล้วท่านอาจจะไม่อยู่แล้วก็ได้

ถึงเวลานั้นใครจะสอน

แต่ถ้ามาตอนนี้ก็คงอยู่ไม่สุข พ่อแม่คงตามมาแน่ๆ 

หลวงพ่อท่านบอกว่า เข้าพรรษานี้ ใครคิดจะทำอะไรบ้าง 

หลวงพ่อขอบิณฑบาตร ให้เดินจงกรม เช้า เย็น รอบละ 1 ชม.

เพื่อให้สติเกิดบ่อย การเดินจะเขย่าธาตุรู้ ทำให้เรามีแรงไปสู้กับกระแสโลก

เวลาเจริญสติในชีวิตประจำวันได้

ถามหลวงพ่อไปว่า ถ้าเราปฏิบัติแล้วรู้สึกไม่ค่อยก้าวหน้า

จะทราบได้อย่างไรว่า เป็นเพราะเราทำผิด หรือเราทำน้อยไป

ท่านก็ถามว่าเราวัดยังไงว่าไม่ก้าวหน้า เรียนท่านไปว่ารู้สึกว่า มีสติแบบผิวๆ มันไม่เข้ามาข้างใน

ท่านก็ว่า แสดงว่ารู้ทางแล้ว ให้ทำบ่อยๆ สติยังอ่อนไปเลยสู้ไม่ไหว

ทริปนี้ไปเช้ากลับเย็น เหมือนเคย แต่เป็นครั้งแรกที่ขับรถเอง

ก็เหนื่อยเหมือนกัน แต่รู้สึกคุ้มค่า 

กลับมาบ้านเลยหาสมุดเล่มเล็กๆ จดเอาไว้ว่าใส่บาตรหลวงพ่อไปวันไหนบ้าง กี่ชม.

ออกพรรษาแล้วจะได้เอาไปส่งท่าน