วันนี้มีเรื่องให้ดีใจ

มีน้องภาคคอมพ์​จุฬาฯ​ มาทำงานด้วยกันคนนึง

เดือนหน้าน้องจะไปรับปริญญา ก็เลยถามว่า เข้าเชียร์รึเปล่า

น้องบอกว่าเข้าทุกครั้ง แต่ตอนเย็นไม่ได้เข้าเพราะไปซ้อมวอลเลย์

ก็เลยถามต่อว่า ชอบเพลงคณะเพลงไหน

น้องบอกว่า ชอบ "วิศวกรรมอำลา"

ดีใจแทบน้ำตาไหล ก็มันเพลงเราแต่งนี่นา

พอบอกน้องไปว่าพี่แต่งเอง น้องทำหน้าแบบ เฮ้ย จริงเหรอพี่

เอาเนื้อเพลงมาเก็บไว้ที่นี่ซักหน่อย เอาไว้รำลึก

========================================

ตะวันสาดแสง สู่สามแยกเรา ที่เคยนั่งเล่น

ก่อนเก่าเคยเป็น แหล่งรวมเพื่อนพ้อง พี่น้องพร้อมกัน

ลานเกียร์เอ๋ย ข้าเคยเห็นเจ้าทุกเมื่อเชื่อวัน

ปราสาทแดงนั้น วันนี้ต้องจากลา ข้าแสนอาลัย

จากกันวันนี้ ไม่รู้เมื่อไร จะได้คืนถิ่น

กลับสู่แดนดิน ร่มจามจุรีที่พิงพักใจ

ต้องจากลา น้ำตาร่วงริน เหมือนจะสิ้นใจ

โอ้สายลมไหว จามจุรีผลัดใบ เหมือนให้พลัง

ก้าวเดินต่อไป เพื่อสรรค์สร้างงาน วิชาการช่าง

ให้ไกลกว้างขวาง สมดังพากเพียร ร่ำเรียนวิชา

คำพ่อสอน นั้นยังคงมั่น ฝังในอุรา

อินทาเนียหนา สร้างและทำสิ่งใด เราพร้อมใจกัน

โบกมืออำลา บัดนี้ถึงครา ต้องลาไปก่อน

จิตใจอาวรณ์​ เฝ้ามองธงพลิ้ว โบกปลิวพร้อมกัน

สีเลือดหมู ที่เคยชูค้ำ ย้ำสายสัมพันธ์

เมื่อถึงวันนั้น ตัวข้าขอสัญญา ว่าจะกลับคืน

ไม่นานหรอกหนา คงพบกันอีกครา

สัญญา... ไม่ลืม