วันนี้คิดอะไรไปมา ระหว่างเดินจงกรม รู้สึกว่าใจนี้มีแต่ความทุกข์

ความคิดนี่แหละทำให้ทุกข์

แต่พอไปคิดเรื่องอื่นทุกข์ก็หายไป พอกลับมาคิดเรื่องเดิมก็ทุกข์ใหม่

ไม่ว่าอะไรก็ตามที่ทุกข์หรือวุ่นวายๆ อยู่ในชีวิตเรานี้

พอเราตายก็เหมือนทุกอย่างโมฆะ ในทางโลกน่ะนะ มันจบไป

เหลือแต่คุณธรรม ความดีความเลวที่เป็นวิบาก เท่านั้น

นึกถึงที่หลวงพ่อท่านว่า ว่าอย่าไปให้ความสำคัญกับเรื่องทางโลกมากกว่าการดูจิตดูใจของเรา

ไปสะสมอะไรก็แล้วแต่ในทางโลก เราตายแล้วมันก็โมฆะไปหมด 

ไม่มีอะไรเลย ไม่เหลืออะไรทั้งสิ้น เกิดใหม่ก็ต้องเริ่มต้นใหม่

แต่โลกุตระกุศลนี้ต่างหากที่ตามติดตัว ติดใจเราไปตลอด

ความจริงข้อนี้ ถ้าใครตระหนักได้ก็จะรู้ตัวว่าอะไรสำคัญ

หลวงพ่อท่านให้ท่องคาถาว่า "เดี๋ยวมันก็ผ่านไป" ทุกข์หรือสุุข สุดท้ายก็ดับทั้งสิ้น.